ΗΛΙΟΣ ΗΤΑΝ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ Ω! Εσύ, μικρό μου κορίτσι Με τα λακκάκια στα...
Δρόσος Μιχαλόπουλος: Οι επισκέψεις
Ξύπνησα απότομα. Με πήρε ο ύπνος στην πολυθρόνα. Προσπαθούσα να μαντέψω τι ώρα είχε...
Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου: Οιονεί κελί: Το πέλαγος του νου
Ο σταυρός, μεγαλύτερος από το σώμα μου, δεν είναι απλώς αντικείμενο. Είναι βάρος που έχει...
Κωνσταντίνος Ν. Μακρής: Τρία ποιήματα
Ασφυξία Κάμερα στο κινητό στο σπίτι στο γραφείο στο δρόμο. Αλληλοεπιτηρούμαστε─ καταπίνουμε αστυνόμο. Υαλοκοβόμαστε─...
Γιώργος Μεταξάς: Ένα ποίημα
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ Τριζόνια ακούς το δειλινό και δράκους βλέπεις μες στο δρόμο κι εγώ βαστώ πάνω...
Γεωργία Μπεκριδάκη: Επτά ποιήματα
Άνοιξη δεν έχουμε Märkisches Museum Βερολίνο. Γκρίζο. Κρύο. Κι ένα κατάρτι. Ο Ιανουάριος...
Βάλτερ Πούχνερ: Σκέψεις μικρές για θέματα μεγάλα
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) *...
Αριστούλα Δάλλη: Απρόσκλητος επισκέπτης
Απρόσκλητος επισκέπτης. Ξαφνική καταιγίδα έσπασε την ησυχία της νύχτας. Αέρας βίαιος κτύπησε τη μισάνοιχτη...
Ξανθή Μηλίγγου Γκλεζάκου: Ένα ποίημα
Ούτε ρωτήθηκε Καθρέφτες παντού· η πολλαπλότητα του τίποτα. Το σπίτι άδειασε Στους τοίχους σκονισμένα περιγράμματα,...
Anne Sexton: Όπως ήτανε γραμμένο. Μτφ.: Δήμητρα Σταυρίδου
Γη, γη στριφογυρίζεις στο καρουζέλ σου προς τον αφανισμό μέχρι τις ρίζες σου κάνεις τους …
Giovanni Pascoli (1855–1912): Τρία ποιήματα. Μετάφραση από τα Ιταλικά: Θεοδόσης Κοντάκης
ΠΙΣΤΙΣ [FIDES][1] Την ώρα κείνη που άλικη έσβηνε η μέρα κι έμοιαζε χρυσό το …
Τζόναθαν Σουίφτ: Αναστοχασμοί για ένα σκουπόξυλο (1711). Μτφρ.: Έφη Φρυδά
Το μοναχικό τούτο στειλιάρι άδοξα παρατημένο στη γωνιά, αυτό που τώρα εγώ βαστώ, κάποτε το …
Τζέιμς Θέρμπερ: Οι λαγοί που έφταιγαν για όλα τα προβλήματα. Μτφρ.: Έφη Φρυδά
Μέσα στη μνήμη του μικρότερου παιδιού υπήρχε μια οικογένεια λαγών που ζούσε κοντά σε μια …
Βασίλης Πανδής: Σοφοκλής, 7 αποσπάσματα χαμένων δραμάτων, μετάφραση: Βασίλης Πανδής
(67, ΑΚΡΙΣΙΟΣ) τὸ ζῆν γάρ, ὦ παῖ, παντὸς ἥδιον γέρας· θανεῖν γὰρ οὐκ ἔξεστι τοῖς …
ΗΣΙΟΔΟΥ * “Ἔργα καὶ Ἡμέραι” αποσπάσματα. Μετάφραση: Γεωργία Παπαδάκη
Στ. 101 Γεμάτη από βάσανα είν’ η στεριά, γεμάτη και η θάλασσα. Στ. 214-216 Η …
Παυλίνα Παμπούδη: Ο ΛΕΠΤΟΥΡΓΟΣ Κέδρος (1995)
Ο λεπτουργός Ο λεπτουργός, εξόριστος στον αμμώδη χρόνο μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, τυραννιέται απ’ την διπλή του φύση. Είναι ένα ον με τιμή ανθρώπου...
Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Ο Στέφαν Γκεόργκε και η αυτόνομη λέξη
Σε μια γενεαλογία της επίδρασης, της εμπνευσμένης συμπόρευσης ή της δημιουργικής πορείας συγγραφέα επηρεασμένου από την παράδοση, μπορούμε να αναφέρουμε τον Πέτερ Χάντκε που ξεκίνησε...
Λένη Ζάχαρη: Η Παιδεία την περίοδο της Τουρκοκρατίας, (Μέρος Β’)
Μπορεί σήμερα το πείραμα σχεδόν να απουσιάζει απ’ την ελληνική εκπαίδευση, το 1812 ο Κούμας διαπίστωνε ότι «Βουκουρέστιον, Κωνσταντινούπολις, Σμύρνη, Χίος, Κυδωνίαι, Ιωάννινα έχωσιν τα...
Ανδρέας Οικονόμου: Δεν Διαβάζουμε Ποτέ Μόνοι
Ένα σημείωμα για τον Μπόρχες, τα βιβλία και τα ίχνη των άλλων μέσα μας Κάποτε ο Jorge Luis Borges είπε πως η ανάγνωση είναι μια...
Δημήτρης Γαβαλάς:Τεχνητή Συνείδηση, Έρωτας και Ολοκλήρωση – Προς μια Κοσμολογία της Εσωτερικής Ολότητας
Ο όρος τεχνητή συνείδηση (Artificial Consciousness – AC), γνωστή και ως τεχνητή γενική νοημοσύνη (AGI) με συναισθηματική επίγνωση, αποτελεί έναν τομέα της τεχνητής νοημοσύνης (AI)...
Γεωργία Δεληγιαννοπούλου – Μανώλης Γιούργος: Σαίξπηρ: Σονέτα 66 & 74
Σονέτο 66 Μετάφραση Βασίλης Ρώτας – Βούλα Δαμιανάκου ( εκδόσεις Ίκαρος) Διαβάζει ο Μανώλης Γιούργος Σονέτο 74 Μετάφραση Διονύσης Καψάλης (25 Σονέτα, εκδόσεις Άγρα) Διαβάζει η Γεωργία Δεληγιαννοπούλου Η μουσική και...
Παναγιώτης Σκορδάς: Μια συνομιλία με τον Στέφανο Γιονά για το βιβλίο του «Γιάννης Σκαρίμπας» από το Ίδρυμα Τάκης Σινόπουλος
Στέφανος Γιονάς: Οι αρετές του Σκαρίμπα κρύβονται στην αμηχανία ή την απορριπτική στάση των κριτικών του ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Παναγιώτη Σκορδά Σκέφτηκα ότι είναι μια καλή...
Ευχαριστώ, Άννα Δόριζα. Κυκλοφόρησε πάλι πρόσφατα, από τις Εκδόσεις Ροές.
Η Μπόζεμπεργκ μού θυμίζει χειρουργό, που κατά τη διάρκεια μιας εγχείρισης, προσπαθεί να αφαιρέσει το άρρωστο τμήμα και να αφήσει…
είσαι εσύ !! η γλώσσα, το συναίσθημα και η ειρωνεία της προσμονής ... μαγίκη προσωπογραφία
Αγαπητή Ανθούλα Δανιήλ, πόσο διεισδυτική είναι η ματιά σου στην ανάγνωση της «Πρωτομαγιάς»! Και με πόση ευαισθησία ξεδιπλώνεις τη σύνδεση…
Πολύ μουσική η απόδοσή σου, αγαπητή Παυλίνα στα Τέσσερα Κουαρτέτα (IV) του Τ. Σ. Έλιοτ! Τους έδωσες τελετουργική αυτονομία με…