ΚΙΝΟΥΝ ΑΚΙΝΗΤΟ¹
Άπιαστο χέλι ο χρόνος,
ως βρέφος είχα ψυχή ασάλευτη,
όσο μεγαλώνω αυτή κινείται,
ενώ το σώμα ρέπει σε αδράνεια.
Ακίνητοι στο τρένο οι δυο μας αγκαλιά,
έξω οι πεζοί μάς βλέπουν σε κίνηση.
Στο τρένο τη φιλώ, τα χείλη μας ακίνητα,
ενώ οι πεζοί θωρούν ένα φιλί να ταξιδεύει.
Δεν με βλέπουν που τρέχω μες στα μάτια της,
πως η αγάπη σαλεύει τον χρόνο κι αυτός εκείνην,
η ζωή σε κύκλο, γυρνάμε στον αρχικό σταθμό,
το τέρμα του ενός η εκκίνηση εντός του άλλου.
Έξω απ’ το τρένο, το πλήθος όλο μακραίνει,
εντός συνυπάρχουμε μέσα σε θείο έρωτα
ακίνητο, να κινεί τα γύρω σε ταξίδι ονειρικό.
Μα ο σταθμάρχης δείχνει τον έρωτα στο ουδαμού
και πάλι οι χάρτες τον εντοπίζουν στο μηδαμού.
-
Κατά τον Αριστοτέλη, το «κινούν ακίνητο» είναι θεός, μια οντότητα πλήρως απαλλαγμένη από κίνηση και ύλη, που προκαλεί κίνηση χωρίς να κινείται. Εγγυάται την αλυσίδα των μεταβολών.
ΕΙΔΕΝΑΙ
Πάντες άνθρωποι φύσει ορέγονται του ειδέναι
«Μετά τα Φυσικά», Αριστοτέλης
Άνοιξε το παράθυρο του βιβλίου τ’ άδηλα να δεις:
δάκρυ πουλιού, άσμα νύχτας, ημέρας κραυγή,
με σελίδες-φτερά να πετάς στην επτάλοφη Πολιτεία,
να ’χεις στη μελέτη τέχνη που σου δένει πληγές.
Γνωρίζεις μόνο όσα δίνεις με λέξεις από νεύρο.
Παραμέρισε την οθόνη: αρέσκεται σε ονόματα¹,
δείχνει τσόφλι αντί κρόκο, βεγγαλικά αντί ήλιο.
όχι το «sein» που σημαίνει «υπάρχω» «δικός του».
Για τη λέξη που κερνά στοχασμό μοναδικό
βούτηξε βαθιά να διαβάσεις τα κοράλλια.
Εύπορος θα είσαι, με επιταγές νου αρχοντικού.
Οι Εσκιμώοι έχουν πενήντα λέξεις για το χιόνι,
πιο πολλές υπάρχουν ελληνικές για τον Έρωτα.
Μόνο της σιωπής θα πασκίζεις τις λέξεις να βρεις,
όσο και της άλλης νίκης, του θανάτου με θάνατο.
-
Το μη σπουδάζειν επί τοις ονόμασι (Πλάτωνος Πολιτεία, 261a).
Ευχαριστώ θερμά τη Συντακτική Επιτροπή για την ανάρτηση των 2 πιο πάνω ποιημάτων μου.