Δαμιανός Αγραβαράς: Σαλπάρουμε
Κάνε πως κρεμάς τα ποδάρια σου απ’ έξω και δεν θα τα ξαναδείς από γόνατο και χάμω. Σε εκείνες τις θάλασσες κολυμπάνε κάτι σκυλόψαρα μεγάλα σα γαϊδούρια, θα στο κάνουν…
Κάνε πως κρεμάς τα ποδάρια σου απ’ έξω και δεν θα τα ξαναδείς από γόνατο και χάμω. Σε εκείνες τις θάλασσες κολυμπάνε κάτι σκυλόψαρα μεγάλα σα γαϊδούρια, θα στο κάνουν…
- Είμαστε όλοι μαζί κι αυτή ασχολείται μόνο με το βιβλίο της. Ούτε που ακούει τι της λέω. Άρη, μάλωσέ την! Εν ανάγκη, τιμώρησέ την! -Μα, για όνομα του θεού,…
Σκηνικό: Ένας δερμάτινος τριθέσιος καναπές, 2-3 καρέκλες, ένα τραπεζάκι με αποξηραμένα λουλούδια σε μεγάλο βάζο και κάποια περιοδικά ριγμένα πάνω του. Μια γυναίκα γύρω στα τριάντα πέντε, με μακριά καστανά…
Η χαράδρα, άμα τη δεις από ψηλά, είναι σα μια μαχαιριά μέσα στη γη· σαν πληγή που τρέχει μαύρο αίμα. Εκεί που στενεύει πολύ και τρέχει ο καταρράκτης, λίγο πριν…
Η βάπτιση του πρωτότοκου Έπρεπε να πάρει το ειδικό εργαλείο για τα λέπια. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να αγγίξει το ψάρι. Δεν ήταν μόνο η μυρωδιά που δεν ξεκολλούσε…
Η γιαγιά μου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο νησί, όλη της η ζωή μια θάλασσα. Όταν πέθανε ο παππούς μου, άρχισε να μη θυμάται καλά. «Γεροντική άνοια» διέγνωσε ο γιατρός. Άρον…
ΟΙ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ Τη δεκαετία του ΄80 έτυχε να ανακαλύψουμε μιαν απόμακρη παραλία, που χε παράξενη ενέργεια και ίσως γι αυτό ονομαζόταν: «Ανάληψη». Έγινε αυτή μια παραλία…
Η γιαγιά γύρισε πάλι Η γιαγιά ξαναγύρισε. Ασβεστωμένα κλαδιά τα χέρια της, βελόνες που στάζουν ρετσίνι τα φύλλα της. Είναι το δέντρο, μα τα κολορίζια της δεν ζουν πια…
Ο λογαριασμός Μπήκε στην Τράπεζα, δροσια κλιμαστιστικού , με την επιστολή ανά χείρας που του είχαν στείλει, ένας βαρύς λογαριασμός, κι ήθελε να ξεκαθαρίσει, προμήθεια, χρεωστικοί τόκοι, επιτόκιο υπερανάληψης,…
-Από ποιο δρόμο θέλεις να γυρίσουμε; -Από τον επάνω, από τη μεριά του δάσους. Να περάσουμε πίσω από το μπαρ. Δεν την μπορώ τη γκλαμουριά. -Όπως θέλεις. Πάμε, της λέω,…
Στεκόταν αμίλητος στην προκυμαία. Στο κεφάλι του σφυροκοπούσε η εντολή του Θεού να νουθετήσει τους αμαρτωλούς Νινευίτες. Δύο πλοιάρια περίμεναν στην προβλήτα, ένα για την πόλη Νινευή και ένα για…
Ο ΜΠΑΡΜΑΝ Αύγουστος είναι πάντα όταν η πόλη αδειάζει, το τσιμέντο βράζει, οι συναγερμοί βαράνε με τις ώρες και τα σκυλιά γαβγίζουν πίσω απ' τα κάγκελα, τεντώνοντας τις αλυσίδες…