Μαρία Δριμή: Ομοίωμα

Ομοίωμα     Ήταν η εποχή που οι μεγάλοι αποκαλούσαν καρδιά του καλοκαιριού, εμείς όμως αδιαφορούσαμε αν το καλοκαίρι είχε καρδιά, πόδια ή κεφάλι, μας αρκούσε που είχε θάλασσα το πρωί και…

0 Comments

Λένα Χ. Δημητριάδου: Εγώ κι η γάτα μου

Ένα κορίτσι τρέχει. Αφήνει πίσω της ξανθά μαλλιά να ανεμίζουν και μια λουλουδένια φούστα να φουσκώνει σαν αερόστατο. Τα τελευταία της βήματα πνίγονται στον ήχο των τζιτζικιών. Τα κουζινικά χτυπιούνται…

0 Comments

Γιάννης Κονδυλόπουλος: Index Librorum Prohibitorum

(Κρυπτομνησία IV)   Δημοσιογράφος τον κάλεσε για συνέντευξη! Θα του ’κανε και podcast! Τον παραξένεψε η αναπάντεχη πρόσκληση. Χρόνια πάλευε με τις αυτοεκδόσεις των διηγημάτων του. Απολογισμός: σιγή ασυρμάτου. Λες…

0 Comments

Δημήτρης Μπαλτάς: Υπό καθεστώς ομηρίας

ΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΟΜΗΡΙΑΣ Είναι κάποιες νύχτες που οι ώρες σέρνονται βαριές σαν πατήματα αρκούδας χωρίς προσανατολισμό, χωρίς προορισμό. Οι ώρες πάλλονται. Τις μισώ. Πιάνω τον σφυγμό τους. Τικ τακ τικ…

0 Comments